یکی از دغدعه های دلسوزان فرهنگی؛ عدم تفهیم فلسفه چادر برای نسل جوان بوده است؛ به همین دلیل وقتی خواستند در این باره چاره اندیشی کنند متأسفانه به جای اصل به فرع پرداختند و حواشی را پر رنگ کردند. آنان برای ذائقه سازی، انواع مدلها و طرح های مختلف را به طراحان لباس سپردند و بازار چادرهای جورواجور با نام هایی مثل چادر ملی، دانشجویی، قجری، لبنانی و... داغ شد و هر بار شاهد یک مدل و شوی چادر شدیم؛ آن هم چادرهایی که برخی مصداق تبرج و جلوه گری زنان بودند تا پوشش کامل یک زن مسلمان. بعد از بر پایی نمایشگاه قرآن سال گذشته پیامک های تبلیغی مختلفی داشتیم که یکی از آنها با این خبر همراه بود که 50 نوع مدل چادر در بخش عفاف و حجاب نمایشگاه بین المللی قرآن کریم آماده عرضه برای بازدیدکنندگان است. کنجکاو شدیم تا ببینیم این انواع مدل چادرها چیست، اما متأسفانه چیزی که یافتیم نمایشگاهی از مانکن های منقش شده با چادرهایی که در مدل هایی مختلف سر کرده بودند؛ چادرهایی با کلاهک ها و آستین های سنگ دوزی شده، روبان های رنگی و... وقتی از مسئول بخش پرسیدیم این ها چه چادرهایی است که بیشتراز مانتو خود نمایی می کند؟ گفت: اینها چادرهای مجلسی هستند! مهم حجاب است که این چادرها دارند! باعث تأسف است که عمدا یا سهوا خودمان حجاب را تحریف می کنیم و چادر، این پوشش گرانقدر اسلامی را دستاویز نگاه های  سلیقه ای قرار می دهیم؛ چرا که بعضی از این چادرها از مانتوهای بدن نمای دختران خیابانی زننده تر هستند و به هیچ وجه در شأن یک زن محجبه نیست تا خود را در معرض تبرج و خود نمایی با چنین پوششی قرار بدهد.

سؤال ما این است که فلسفه سر کردن چادر چیست که اینگونه به جانش افتاده ایم و کار دشمن را آسان کرده ایم؟! و نه تنها نتوانستیم با فرهنگ سازی درست، غیر مذهبی ها یا افراد ضعیف را جذب کنیم بلکه با چنین برنامه های کاریکاتوری به جای تقویت بنیه جوانان مذهبی، آنها را هم به بیراهه می کشانیم؛ این خطر فرهنگی را سالهاست که گوشزد کرده ایم.­­