• امام حسین علیه السلام می فرماید: بدرستی که شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاک است.
  • امام رضا علیه السلام: برخی از کسانی که مدعی محبت ما هستند فتنه آنها از دجال برای شیعیان ما بیشتر است... چرا که با دوستان ما دشمن و با دشمنان ما دوست هستند.
  • امام صادق علیه السلام: آن که پیشرفت را در خود نبیند، به نقصان نزدیک ‌تر است و هر که به نقصان نزدیک‌تر باشد، مرگ از زندگی برایش بهتر است.
  • امام سجاد علیه السلام: منتظران ظهور او برترینِ اهل زمانند.
  • نسخه جدید سایت، همزمان با روز عید سعید غدیر رونمایی شد.
  • برای استفاده مناسب و کامل از همه امکانات سایت لطفا با مرورگرهای موزیلا فایرفاکس یا گوگل کروم وارد شوید.
  • وبگاه بر بال اندیشه ورود شما بازدیدکننده مـحترم را خوش آمد می گوید.

  • سقایی مهدی!

    ۰ نفر پسندید

    نگذاشت بابا  تشنه جان دهد با کاسه ایی آب؛ خود را  به بالینش رساند. الحق که مهدی به عمویش عباس رفته است!

    8 ربیع الاول شهادت حضرت امام حسن عسکری تسلیت باد

    امام حسن عسکری علیه السلام در سال 232 هجری در مدینه چشم به جهان گشود. مادر والا گهرش سوسن یا سلیل زنی لایق و صاحب فضیلت و در پرورش فرزند نهایت مراقبت را داشت، تا حجت حق را آن چنان که شایسته است پرورش دهد. این زن پرهیزگار در سفری که امام عسکری علیه السلام به سامرا کرد همراه امام بود و در سامرا از دنیا رحلت کرد. کنیه آن حضرت ابامحمد بود.
    صورت و سیرت امام حسن عسکری علیه السلام:
    امام یازدهم صورتی گندمگون و بدنی در حد اعتدال داشت. ابروهای سیاه کمانی، چشمانی درشت و پیشانی گشاده داشت. دندانها درشت و بسیار سفید بود. خالی بر گونه راست داشت. امام حسن عسکری علیه السلام بیانی شیرین و جذاب و شخصیتی الهی باشکوه و وقار و مفسری بی نظیر برای قرآن مجید بود. راه مستقیم عترت و شیوه صحیح تفسیر قرآن را به مردم و به ویژه برای اصحاب بزرگوارش -در ایام عمر کوتاه خود- روشن کرد.

    ۹۴/۲۹/۲۹ ۱ دیدگاه ۴۶۹ بازدید ادامه مطلب...
  • همدلی و هم زبانی راه حکومت در دلها

    ۰ نفر پسندید

    در روابط اجتماعى، کسانى بر دلها حکومت می‌کنند که دلشان را خانه مهر و محبت مردم کرده باشند. برعکس، آنان که «خود» را بیش از همه می‌پسندند و «خود» را بیش از دیگران دوست دارند و آسایش و راحتى خود را بر دیگران ترجیح می‌دهند، ... نه نزد خدا و رسول اعتبارى دارند، نه در دل و جان مردم، جایى و موقعیتى!. گوهر «خدمتگزارى به مردم»، تنها در دلهاى وارسته از منیت و خودخواهى یافت می‌شود. خداى مهربان، بندگانش را دوست دارد. کسانى را هم که به بندگان خدا خدمت و مهربانى کنند، دوست می‌دارد و این مقتضاى محبت و علاقه است.

    امام على (علیه السلام) در مورد روش برخورد با مسلمان نیز فرمود: ان ا... یحب المرء المسلم الذى یحب لاخیه ما یحب لنفسه و یکره له ما یکره لنفسه؛ خداوند دوست دارد آن مسلمانى را که آنچه را براى خود می‌خواهد براى برادر دینی اش هم بخواهد و آنچه را براى خویشتن نمی خواهد براى او هم نخواهد (محاسن برقى، ج 1، ص 10). امام صادق (علیه السلام) درمورد ارزش دیدار برادران فرمود: من زار اخاه فى ا...، قال ا... عزوجل: ایاى زرت و ثوابک على و لست ارضى لک ثوابا دون الجنة؛ هر کس براى خدا از برادرش دیدار کند، خداوند عزوجل می‌فرماید مرا دیدار کرده‏ اى و ثواب تو بر من است و به ثوابى جز بهشت براى تو راضى نمی شوم (اصول کافى، 3/ 255).

    ۹۴/۲۴/۲۴ ۰ دیدگاه ۳۷۷ بازدید ادامه مطلب...
  • عطر خوش انتظار

    ۰ نفر پسندید

    یکی از وظایف و تکالیف؛ ندبه بر امام زمان علیه السلام است که در این نوشتار به بررسی آن می پردازیم: ندبه بر حضرت مهدی علیه السلام و اظهار شوق به لقای او، گریه و ابراز نگرانی از مفارقت ومحروم بودن از فیض حضور او، دعا برای تعجیل فرج وظهور او، ذکر مناقب و فضایل و اقدامات و برنامه های انقلابی و اصلاحی آن وجود مبارک و اظهار تأسف از اوضاع ناهنجار و روی کار بودن حکومتهای باطل و مستبد و روشهای بیداگرانه، سنت حسنه ای است که همواره شیعه بر آن مداومت داشته و آن راشعار خود قرار داده و تا ظهور دولت حق و تأسیس حکومت جهانی اسلام، و آزادی و نجات تمام انسان ها، این شعار برقرار بوده و روشنگر خواسته های ارزنده و با ارج و هدفهای مترقی و نجات بخش‌اسلام ‌است.

    ۹۳/۰۳/۳ ۰ دیدگاه ۴۳۲ بازدید ادامه مطلب...
  • صلح امام حسن علیه السلام

    ۰ نفر پسندید

    http://s4.picofile.com/file/8164930826/54542.jpg

    اگر امیرالمؤمنین بجاى امام حسن مى بود آیا صلح مى کرد یا نه؟ حضرت على مى فرمود من حاضر نیستم یک روز حکومت معاویه را تحمل کنم، چگونه امام حسن راضى به حکومت معاویه شد؟

    این سؤال را که اگر حضرت امیر در جاى حضرت امام حسن بود صلح مى کرد یا نه، به این شکل نمى شود جواب داد، بله، اگر شرایط حضرت على مثل شرایط حضرت امام حسن مى بود صلح مى کرد، اگر بیم کشته شدنش در مسند خلافت مى رفت. ولى مى دانیم که شرایط حضرت امیر با شرایط امام حسن خیلى متفاوت بود، یعنى این نابسامانیها در اواخر دوره حضرت امیر پیدا شد، ولهذا جنگ صفین هم جنگى بود که در حال پیشرفت بود و اگر خوارج از داخل انشعاب نمى کردند مسلم امیرالمؤمنین پیروز شده بود. در این جهت بحثى نیست. و اما اینکه شما فرمودید چرا امیرالمؤمنین حاضر نیست یک روز حکومت معاویه را قبول کند ولى امام حسن حاضر مى شود؟ شما این دو را با همدیگر مخلوط مى کنید. حضرت امیر حاضر نیست یک روز، معاویه به عنوان نایب او و به عنوان منسوب از قبل او حکومت کند، ولى امام حسن که نمى خواهد معاویه را نایب و جانشین خود قرار دهد، بلکه مى خواهد خود کنار برود. صلح امام حسن کنار رفتن است نه متعهد بودن. در متن این قرار داد هیچ اسمى از خلافت برده نشده، اسمى از امیرالمؤمنین برده نشده، اسمى از جانشین پیغمبر برده نشده، سخن این است که ما کنار مى رویم، کار به عهده او، ولى به شرط آنکه این که شخصا صلاحیت ندارد، کار را درست انجام دهد، و متعهد شده که درست عمل کند. پس این دو خیلى تفاوت دارد. امیرالمؤمنین گفت من حاضر نیستم یک روز کسى مثل معاویه از طرف من و نایب من در جایى باشد. امام حسن هم حاضر به چنین چیزى نبود، و شرایط صلح نیز شامل چنین چیزى نیست.

    ۹۳/۳۰/۳۰ ۰ دیدگاه ۴۲۶ بازدید ادامه مطلب...
  • آیا مهدى علیه السلام ظهور نکرد؟!

    ۰ نفر پسندید

    http://s5.picofile.com/file/8159919450/Jamkaran_002.jpg

    در طول تاریخ اسلام، تقریباً از همان قرن نخست، به نام کسانى برخورد مى‏ کنیم که با گذاردن نام «مهدى موعود» بر خود، و یا چسباندن این عنوان از سوى دیگران به آنها، داعیه ‏هاى بزرگى داشتند، یا براى آنها قائل بودند؛ گرچه هیچکدام از این مدّعیان نه تنها توفیق اصلاح جهان را نیافتند و دنیاى پر از ظلم و جور را، از عدالت و داد پر نکردند؛ حتّى در محیط کوچک خود نیز مبدأ یک حرکت مختصر اصلاحى نبودند.

    شاید نخستین کسى که این نام را بر او گذاشتند- هر چند راضى به این کار نبود- محمّد حنفیّه فرزند على علیه السلام البتّه از مادرى غیر از فاطمه علیها السلام بود که گروه «کیسانیّه» اعتقاد داشتند:

    او مهدى موعود است و پس از مرگ او، سر و صدا بلند کردند که او هرگز نمرده است؛ بلکه در کوه «رضوى» در میان دو شیر قرار گرفته که حافظ و نگهبان اویند!

    ۹۳/۰۶/۶ ۰ دیدگاه ۶۰۸ بازدید ادامه مطلب...
  • کعب الاحبار یهودی مورد اعتماد خلیفه دوم

    ۰ نفر پسندید

    کعب الاحبار یهودى که بسیار مورد اعتماد حکومت در دوران خلیفه دوم و حکومت امویان بود، پس از اظهار اسلام، بر قراءت تورات و ترویج آن مداوم بوده است. او یکى از متّهمان اصلى نفوذ اسرائیلیات در تفسیر قرآن بوده است، چنانچه ابن کثیر([64])، و عبد المنعم حنفی([65]) و دیگران به این حقیقت تلخ اشاره کرده اند.

    امام ذهبى مى گوید: کان یحدِّثهم عن الکتب الإسرائیلیة([66])یعنى براى صحابه از کتابها و روایات إسرائیلیات ـ که معمولا کذب و خلاف واقع است ـ نقل مى کرد.

    ۹۳/۲۰/۲۰ ۰ دیدگاه ۴۰۶ بازدید ادامه مطلب...
  • فاجعه تاریخی قرن سیزدهم بدست متجاوز وهابیت

    ۰ نفر پسندید

    در قرن 13 سال 1343 که وهابیها طائف و مکه را تصرف نمودند؛ قبه عباس را در طائف و قبه عبدالمطلب و ابوطالب و خدیجه و قبه مولد النبی و فاطمه را در مکه ویران کردند. که ویرانه آنها در حجون است و در سال 1344 در جده قبه حوا را ویران کردند و این مرتبه دوم بود؛ مرتبه اول در سال 1218 آنها را ویران کرده (در جنة المعلی مکه، که در حال حاضر بنام «حجون» معروف است بر سر قبر عبدالمطلب جد بزرگوار رسول اکرم صلی الله علیه و آله و ابوطالب عموی پیغمبر و پدر حضرت علی علیه السلام و خدیجه کبری ملکه اسلام بارگاه با عظمتی بنا کردند. و سالها مورد توجه عامه و خاصه بود و کسی از فرق مختلف و مذاهب اسلامی اعتراض نمی کرد و به زیارت آن می رفتند و حتی در مولد النبی صلی الله علیه و آله قبه ساخته بودند و این بارگاه در سال 1218 هجری که سعودی ها شریف غالب را از مکه بیرون راندند و چند ماهی به مکه و حجاز حکومت نمودند. خود عبدالعزیز بن سعود (دومین امیر سعودی ها) با فتوای قاضی القضات مفتی ناصبی حجاز بروز (11 یا 12 محرم 1218 ویران ساخت.) و قبه مولد النبی با قبه زمزم و قبه مولد ابی بکر و کلیه قبه های اطراف کعبه را ویران نمودند. در ظرف سه روز آثاری از این ابنیه های با شکوه دینی باقی نگذاشتند و همه را با خاک یکسان کردند اهل مکه هم به تبعیت آنها طوعا و کرها فعالیت می کردند سپس آلات لهو را آتش زدند و دستور دادند که مذهب وهابیت تدریس شود.1)

    ۹۳/۱۳/۱۳ ۰ دیدگاه ۶۳۸ بازدید ادامه مطلب...

تبلیغات

محبوب ترین ها

پیوندهای سایت

نرم افزارهای مورد نیاز

‏‫‏‫